Waszyngton
 

Stany Zjednoczone

Stolica:  Waszyngton
Język: brak języka urzędowego na poziomie federalnym
Waluta: dolar amerykański
Strefa czasowa latem: od –4 do –10  godziny
Strefa czasowa zimą: od –5 do –11 godziny
 

Waszyngton, D.C., formalnie Dystrykt Kolumbii, potocznie nazywany Waszyngtonem lub D.C. – założona 16 lipca 1790 stolica Stanów Zjednoczonych.

 

Waszyngton nie został, jak twierdzi jedna z miejskich legend, zbudowany na osuszonym bagnie. Mokradła pokrywały spore połacie terenu wzdłuż okolicznych rzek, tym niemniej i tak większość terytorium Dystryktu przypadało na grunty rolne i zalesione wzgórza. Najwyższe naturalne wzniesienie Dystryktu Kolumbii zwie się Point Reno, leży na terenie Fort Reno Park w Tenleytown i liczy 125 m n.p.m. Najniższy z kolei punkt to wysokość poziomu morza, jaką osiąga Potomak. Geograficzne centrum Waszyngtonu wyznaczono w pobliżu skrzyżowania 4th Street i L Street NW.

Około 19,4% Dystryktu zajmują parki, co czyni go drugim obok Nowego Jorku najbardziej zadrzewionym obszarem spośród gęsto zabudowanych miast amerykańskich. Nad większością terenów zielonych, takich jak Rock Creek Park, Chesapeake and Ohio Canal National Historical Park, National Mall, Theodore Roosevelt Island, Constitution Gardens, Meridian Hill Park oraz Anacostia Park, czuwa National Park Service. Jedynym znaczącej wielkości obszarem środowiska naturalnego nie znajdującym się pod jego kuratelą jest United States National Arboretum, które pozostaje pod opieką Departamentu Rolnictwa. W okresie 1850-1927 mający swój początek nieopodal Georgetown Chesapeake and Ohio Canal pozwalał barkom transportowym omijać wodospady Great Falls położone w górnym biegu Potomak, na północnym zachodzie od Waszyngtonu.

Waszyngton znajduje się w strefie klimatu wilgotnego subtropikalnego (w klasyfikacji klimatów Köppena: Cfa). Tak jak pozostałe regiony amerykańskiego środkowego wybrzeża nieco odsunięte oceanu, posiada wyraźne cztery pory roku. Dystrykt położony jest w strefach mrozoodporności roślin 8a (rejon śródmieścia) oraz 7b (pozostałe obszary), co świadczy o umiarkowanym klimacie. Wiosna i jesień są łagodne, mało wilgotne, zimą natomiast utrzymują się niskie temperatury, roczny opad śniegu wynosi 420 mm. Średnie najniższe temperatury zimą oscylują wokół -1 °C od połowy grudnia do połowy lutego. Większe zamiecie dotykają region średnio w odstępie czterech do sześciu lat. Najbardziej gwałtowne burze zwane są nor’easter, cechują je silny wiatr i deszcz oraz sporadycznie towarzyszące im śnieżyce. Tego typu zjawiska atmosferyczne notorycznie nawiedzają duże obszary amerykańskiego wschodniego wybrzeża.

Lata są zwykle gorące i wilgotne, z dziennymi średnimi temperaturami lipca i sierpnia w okolicy 30°C. Połączenie ciepła z wilgotnością skutkuje częstym występowaniem gwałtownych burz, niektóre z nich sprowadzają także tornada. Szalejące późnym latem i wczesną jesienią tropikalne huragany (lub pozostałości po nich) rzadko docierają w te rejony. Nawet jeśli do tego dojdzie, są one bardzo osłabione w związku z odległością, jaką muszą pokonać z uwagi na śródlądowe położenie Waszyngtonu. Wylewy Potomak, wywoływane pływami oceanu oraz gwałtownymi morskimi falami, powodowały w przeszłości znaczące zniszczenia w rejonie Georgetown.

Najwyższą zarejestrowaną w regionie temperaturę 41°C odnotowywano 6 sierpnia 1918 oraz 20 lipca 1930, najniższą zaś, −26,1°C, 11 lutego 1899, podczas wielkiej zamieci z 1899. Przez około 36,7 dnia w roku średnia temperatura utrzymuje się powyżej 32°C, a przez 64,4 nocy spada poniżej zera.

 
Zobacz lokalizację
Zarezerwuj miejsce w hotelu
 
 
 

Katagoria: miasta, w świecie
Słowa kluczowe: , , , ,
Opublikowano 3 lata temu.
Publikacja była czytana: 2128  razy.